Aşk olsun sana çocuk, aşk olsun!

<p align=”center”>

Yıl: 1972

5 Mayıs’ı 6 Mayıs’a bağlayan gecenin sabahı, Türkiye’nin tarihine bir utanç perdesi eklendi. Kapandı tüm kapılar, darağacı kuruldu. Ve 3 fidan hunharca katledildi… Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan…

Yaptıkları ve savundukları tek şey Türkiye’nin bağımsızlığıydı… Ama işine gelmedi kimilerinin. Başımıza cumhurbaşkanı dahi yapıldı o utanca imza atanlar. Anayasa’nın halk üzerindeki haklarını görmezden geldi “hukuk” denilen sistemin akrepleri. Şimdi herkes bağırıyor “Kahrolsun Amerika!” diye… Sağcısı da, solcusu da yumruğunu dikmiş havaya… Tıpkı o yıllar Amerika karşıtı oldukları için asılan bu yürekler gibi…

Şimdi, kim tanıyor onları? Kim bu mücadelede ne için hayatlarını feda ettiklerini anlatıyor gençlere?

Can Yücel’in o tarifsiz şiirini okuyup/duyup da;

gerçek sahibinin Deniz Gezmiş olduğunu kaç kişi biliyor?

Haram bir uykuya yattık,

uyanmak şu saatten sonra;

haram olsun hepimize…

En uzun koşuysa elbet Türkiyede de Devrim,
O,
onun en güzel yüz metresini koştu
En sekmez lüverin namlusundan
fırlayarak…
En hızlısıydı hepimizin,
En önce göğüsledi ipi…
Acıyorsam sana anam avradım olsun,
Ama aşk olsun sana çocuk, aşk
olsun!

CAN YÜCEL