İhanet!

Sarıyla kırmızının kesiştiği yerde…
Tam ortasında kalmış bir renktir turuncu…

Hem vardır, yoktur…

Hayatımın her evresinde yüzümü döndüğüm noktalarda turuncu,
Uykuların karanlığında gölgelerin rengi..
Turuncu…

Onu sevmenin bedeli,
Tualde sevişen çizgiler kadar kolay olamadı hiç
Bakarken Abidin Dino’ya…

söndü kırmızı,
söndü sarı,
söndü siyah…

Arta kalan…
Sadece turuncu…

———————————-

“Herşeyin bedelini göze almak” kadar gururlu olmalı insan…
Yalan ve iftirayla sevmemeli dokunduğunu.
Babeuf’ün devrimini düşünüp ders almalı…

Koşmamalı hayat felsefeleri içinde cümleden cümleye …

Ya olmalı! Ya olmamalı!

Turuncunun adı,
Sadece “onda” kalmalı…